Niebanalne potraktowanie tematu choroby psychicznej i wręcz brawurowy popis aktorski odtwĂłrczyni głównej roli w grze – tym wyróşniało się pierwsze Hellblade i najprawdopodobniej tym samym zachwyci nas sequel. Ciężko jest się bowiem przygotować na takie przeĹźycia. Za sprawą „jedynki” twĂłrcy ze studia Ninja Theory wysoko zawiesili sobie poprzeczkę, ale wszystko wskazuje na to, Ĺźe uda im się ją przeskoczyć.

TwĂłrcy Senua’s Saga: Hellblade 2 współpracują z gronem specjalistĂłw od zdrowia psychicznego z Uniwersytetu w Cambridge. WśrĂłd nich jest takĹźe osoba doświadczająca stanĂłw psychotycznych na co dzień – Eddy (jak przedstawiono go na filmie), ktĂłry pracuje dla CPFT, udzielając wsparcia pacjentom z podobnymi dolegliwościami. Opisuje on swoje doświadczenia w tych słowach:

Widziałem i rozmawiałem z aniołami, byłem takĹźe w samym piekle. „Recovery College” i grupa wsparcia odmieniły moje Ĺźycie. Myślałem, Ĺźe mĂłj stan zdrowia nigdy się nie poprawi, ale oto jestem. Rzeczy, ktĂłre przeĹźywa Senua w Hellblade, są bardzo podobne do moich własnych doświadczeń.

Jak tłumaczy – granie w Hellblade naprawdę daje moĹźliwość zapoznania się z tym, czego mogą doświadczać osoby doznające psychozy. Odnoszę teĹź wraĹźenie, Ĺźe Eddy widzi w tym ogromny, edukacyjny atut. Być moĹźe dzięki takim grom chociaĹź w minimalnym stopniu będziemy mogli zrozumieć, co przechodzą osoby z tego typu dolegliwościami.

Ona żyje w rzeczywistości, którą innym ludziom może być trudno zrozumieć. Wszędzie widzi jakąś symbolikę i przypisuje znaczenie spotkaniom z innymi osobami, we wszystkim, co ją otacza, widzi jakieś znaczenie. Senua doświadcza odmiennego stanu świadomości, który byłby trudny do zrozumienia bez przeżycia go na własnej skórze lub zagrania w Hellblade.

Pieczę nad projektem sprawuje takĹźe psychiatra i profesor neurologii – Paul Fletcher. Jego wypowiedĹş, oprĂłcz duĹźej dawki wiedzy na temat psychozy, dostarcza teĹź genezy obłędu tytułowej Senuy:

[…] jej dzieciństwo i dorastanie wiązało się z wieloma traumami. Ojciec się nad nią znęcał i oskarĹźał ją o bycie przyczyną zła i ciemności. Jej matka, ktĂłra doświadczała podobnych objawĂłw co ona, została za to złoĹźona w ofierze. W dodatku jej wioskę zaatakowali Wikingowie, ktĂłrzy brutalnie zamordowali jej partnera. MoĹźliwe, Ĺźe wszystkie te traumy oddziałują na jej teraĹşniejszy stan i popychają ją w stronę psychotycznych doświadczeń przedstawionych w Hellblade.

Fletcher zwraca teĹź uwagę na to, iĹź przedstawiona w sequelu historia Senuy jest w gruncie rzeczy opowieścią o przezwyciężaniu choroby. Podkreśla, Ĺźe bohaterka zyskuje siłę pozwalającą jej przeciwstawić się „głosom w głowie” i podjąć prĂłbę osiągnięcia zamierzonego celu – „ocalenia swojego ludu przed ciemnością”. WtĂłruje mu w tym takĹźe scenarzystka gry – Lara Derham, ktĂłra mĂłwi wprost, Ĺźe Senua’s Saga: Hellblade 2 to „kolejny etap Senuy w podróşy w stronę zdrowia psychicznego”.

TwĂłrcy podkreślają, jak waĹźna była dla nich współpraca ze specjalistami z dziedziny psychiatrii i jak kluczowe dla gry były wskazĂłwki m. in. wspomnianego Eddy’ego.

Źródło:
Michał Harat - GRY-OnLine